باورهای غلط رایج در مورد روغن موتور

سوء تفاهم های رایج
سوء تفاهم 1: وقتی روان کننده سیاه می شود چه زمانی باید تعویض شود
این درک جامع نیست. برای روان‌کننده‌های بدون پراکنده، سیاه شدن رنگ در واقع نشانه‌ای است که روغن به طور جدی خراب شده است، اما روان‌کننده‌های مورد استفاده در خودروهای مدرن معمولاً با یک دیسپرس‌کننده اضافه می‌شوند. این دیسپرس‌کننده لایه‌ها و رسوبات کربن سیاه چسبیده به پیستون را می‌شوید و آن‌ها را در روغن پراکنده می‌کند و باعث کاهش تولید رسوبات با دمای بالا در موتور می‌شود. بنابراین، رنگ روان کننده به راحتی پس از مدتی استفاده سیاه می شود، اما روغن در این زمان به طور کامل خراب نمی شود.
سوء تفاهم 2: تا حد امکان روان کننده اضافه کنید
مقدار روان کننده باید بین خطوط مقیاس بالایی و پایینی میله روغن کنترل شود. زیرا روان کننده بیش از حد از شکاف بین سیلندر و پیستون به داخل محفظه احتراق جریان می یابد تا بسوزد و رسوبات کربن تشکیل دهد. این رسوبات کربن باعث افزایش نسبت تراکم موتور و افزایش تمایل به تولید ضربه می شود. رسوبات کربن در سیلندر قرمز داغ هستند و مستعد ایجاد پیش اشتعال هستند. اگر داخل سیلندر بیفتند، سایش سیلندر و پیستون را تشدید کرده و آلودگی روانکار را تسریع می کنند. ثانیا، روان کننده بیش از حد، مقاومت به هم زدن شاتون میل لنگ را افزایش می دهد که مصرف سوخت را افزایش می دهد.
سوء تفاهم 3: افزودنی ها بسیار مفید هستند
روان کننده های واقعی با کیفیت بالا محصولات نهایی با عملکردهای حفاظتی موتور متعدد هستند. این فرمول در حال حاضر حاوی انواع افزودنی ها از جمله عوامل ضد سایش است و روان کننده ها بیشترین توجه را به تعادل فرمول برای اطمینان از عملکرد کامل خواص مختلف دارند. افزودن سایر مواد افزودنی به تنهایی نه تنها محافظت بیشتری برای خودرو ایجاد نمی کند، بلکه به راحتی با مواد شیمیایی موجود در روغن موتور واکنش نشان می دهد و باعث کاهش عملکرد کلی روغن موتور می شود.
سوء تفاهم 4: روان کننده ها اغلب بدون تغییر اضافه می شوند
بررسی مکرر روانکار صحیح است، اما فقط اضافه کردن بدون تغییر تنها می تواند کمبود روغن را جبران کند، اما نمی تواند به طور کامل کاهش عملکرد روانکار را جبران کند. در حین استفاده از روانکارها به دلیل آلودگی، اکسیداسیون و دلایل دیگر کیفیت روانکارها به تدریج کاهش می یابد و مقداری مصرف می شود که باعث کاهش کمیت می شود.
نحوه تشخیص میزان آب روغن موتور:
طبق مقررات، میزان آب مجاز در روغن موتور باید زیر {{0}}.03% باشد. هنگامی که میزان آب از 0.1% بیشتر شود، افزودنی های روغن موتور، آنتی اکسیدان ها، مواد شوینده و پخش کننده و غیره از بین رفته و در نتیجه فرآیند اکسیداسیون روغن موتور تسریع می شود. اسیدهای آلی تولید شده از اکسیداسیون روغن موتور و اکسیدهای اسیدی موجود در گاز خروجی از موتور با آب واکنش داده و اسیدهای معدنی تولید می کنند. این مواد اسیدی باعث افزایش خوردگی موتور می شوند. در صورت وجود آب بیش از حد در روغن موتور، روانکاری روغن از بین می رود و ویسکوزیته آن کاهش می یابد که ممکن است منجر به فرسودگی زودهنگام روغن و زنگ زدگی قطعات شود و یا حتی باعث بروز حوادث مکانیکی جدی مانند گرفتگی محور موتور و سوختن شود. از یاتاقان ها